پژوهش حاضر به منظور بررسی رابطه باورهای ارتباطی و سازگاری زناشویی در زنان شاغل و متأهل می باشد. به این منظور 100 نفر از کارکنان زن شاغل و متأهل در دانشگاه شهید بهشتی مورد پژوهش قرار گرفتند. شرکت کنندگان با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری اطلاعات سیاهه باور ارتباطی (RBI) و پرسشنامه سازگاری زناشویی (DAS) بوده است، اطلاعات جمع آوری شده با آزمون های آماری رگرسیون چند متغیره و تحلل واریانس یکراهه مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که توقع ذهن خوانی و تخریب کنندگی مخالفت روی هم رفته 42% از تغییرات سازگاری؛ توقع ذهن خوانی، تخریب کنندگی مخالفت و عدم تغییرپذیری همسر روی هم رفته 38% از تغییرات رضایت دو نفری، توقع ذهنی خوانی و تخریب کنندگی مخالفت 38% از تغییرات توافق دو نفری را تبیین می کنند. توقع ذهن خوانی، تخریب کنندگی مخالفت و باور در تفاوت های جنسیتی 28% از تغییرات ابراز محبت را پیش بینی می کنند و متغیر فرزند، تخریب کنندگی مخالفت و کمال گرایی جنسی 27% از تغییرات همبستگی دو نفری را پیش بینی می کنند. همچنین یافته ها نشان می دهد که در سطوح مختلف تحصیلی آزمودنی ها بین میزان باورهای ارتباطی و باور تخریب کنندگی مخالفت تفاوت معنی دار وجود دارد. یافته های این پژوهش در آموزش شناختی همسران شاغل و اصلاح باورهای ناکارآمد آن ها می تواند به کار گرفته شود