دانشگاه شهید بهشتی مشاوره شغلی و سازمانی 2008-1626 18 1 2026 03 21 Evaluation of Isfahan Province Vocational Support Centers Based on the Supported Employment Model from the Perspectives of Job Coaches, Employers, and Individuals with Disabilities ارزیابی مراکز پشتیبانی شغلی استان اصفهان بر اساس الگوی اشتغال حمایت‌شده از دیدگاه مربیان شغلی، کارفرمایان و افراد دارای معلولیت 137 164 106866 10.48308/jcoc.2026.242365.1538 FA قاسم نوروزی گروه روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای ویژه، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-8624-7818 حمیدرضا شریفی جندانی گروه علوم تربیتی- دانشکده علوم انسانی- دانشگاه فرهنگیان- پردیس شهید باهنر اصفهان 0000-0002-3030-8490 سمیه کریمی مدیرکل بهزیستی استان اصفهان 0009-0004-2183-4597 Journal Article 2025 11 10 Abstract <br /><br />Purpose: This study aimed to evaluate the Supported Employment Centers of Isfahan Province based on the supported employment model from the perspectives of job coaches, employers, and individuals with disabilities.<br /><br />Method: This descriptive–survey research included all employed individuals with disabilities affiliated with the Supported Employment Centers of the State Welfare Organization of Isfahan Province, as well as job coaches and associated employers. The sample was selected through convenience sampling and consisted of 69 individuals with disabilities, 7 job coaches, and 32 employers. Data were collected through three researcher-made questionnaires tailored to each group, with content validity confirmed by experts and reliability assessed using Cronbach’s alpha and rated satisfactory. Data analysis was performed using descriptive statistics and the Friedman test in SPSS-26.<br /><br />Findings: Results indicated that among job coaches, “job coach performance” had the highest mean, while “mental health” had the lowest. Among individuals with disabilities, the highest satisfaction was reported for “on-the-job support services,” whereas the lowest satisfaction related to “post-employment follow-ups.” Employers evaluated the “employment process” of individuals with disabilities positively but rated “motivations for hiring” and “future outlook” lower.<br /><br />Conclusion: The findings show that Supported Employment Centers in Isfahan Province play a significant role in enhancing vocational abilities and facilitating supported employment for individuals with disabilities. However, sustained post-employment support, psychosocial assistance, and improved coordination with employers require considerable strengthening. Accordingly, revising job-coach training programs, enhancing inter-organizational collaboration, and creating structural incentives for employers are recommended. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی مراکز پشتیبانی شغلی بر اساس الگوی اشتغال حمایت‌شده از دیدگاه مربیان شغلی، کارفرمایان و افراد دارای معلولیت انجام شد<br /><br />روش پژوهش توصیفی–پیمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد دارای معلولیت شاغل در مراکز پشتیبانی شغلی سازمان بهزیستی استان اصفهان، مربیان شغلی این مراکز و کارفرمایان مرتبط بود. نمونه پژوهش به روش در دسترس انتخاب شد که شامل ۶۹ فرد دارای معلولیت، ۷ مربی شغلی و ۳۲ کارفرما بود. ابزار گردآوری داده‌ها سه پرسشنامه محقق‌ساخته ویژه هر گروه بود که روایی محتوایی آن‌ها با نظر متخصصان تأیید و پایایی به روش آلفای کرونباخ محاسبه و رضایت‌بخش گزارش شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و از آزمون فریدمن SPSS-26 تحلیل شد.<br /><br />نتایج نشان داد در گروه مربیان شغلی، مؤلفه «عملکرد مربی شغلی» بالاترین میانگین و «سلامت روانی» پایین‌ترین میانگین را کسب کرد. در گروه افراد دارای معلولیت، بیشترین رضایت مربوط به «خدمات پشتیبانی در محیط کار» و کمترین میزان رضایت مربوط به «پیگیری‌های پس از اشتغال» بود. کارفرمایان «فرایند استخدام» افراد دارای معلولیت را مثبت ارزیابی کردند اما «انگیزه‌های اصلی برای استخدام» و «چشم‌اندازه آینده» را در سطح پایین‌تری ارزیابی کردند.<br /><br />یافته‌های حاکی از آن است که مراکز پشتیبانی شغلی استان اصفهان نقش مهمی در توانمندسازی شغلی افراد دارای معلولیت و تسهیل اشتغال حمایت‌شده ایفا می‌کنند، اما استمرار حمایت‌های پس از اشتغال، پشتیبانی روانی–اجتماعی و هماهنگی با کارفرمایان نیازمند تقویت و بازنگری است. بر اساس این نتایج، ارتقای کارایی مراکز مستلزم بازطراحی برنامه‌های آموزشی مربیان، توسعه همکاری‌های بین‌سازمانی و ایجاد مشوق‌های ساختاری برای کارفرمایان است. https://jcoc.sbu.ac.ir/article_106866_427a40abada6485d324e516cf9fe82fb.pdf