palette
ارائه مدل فرآیندی شایسته‌سالاری در نظام اداری با رویکرد بهسازی منابع انسانی در دانشگاه علوم پزشکی گلستان

چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل فرآیندی شایسته‌سالاری در نظام اداری با رویکرد بهسازی منابع انسانی در دانشگاه علوم پزشکی گلستان انجام گرفت. روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی-توسعه‌ای و با رویکرد اکتشافی انجام گرفته است. جامعه آماری شامل خبرگان دانشگاهی و سازمانی به تعداد 35 نفر و مدیران دانشگاه علوم پزشکی گلستان به تعداد 513 نفر بوده که تعداد 220  نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده‌ها به وسیله پرسشنامه‌های استاندارد با روایی و پایایی مناسب جمع‌آوری گردید. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آمار توصيفي و مدل‌يابي معادلات ساختاري استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد 23 شاخص‌ با 7 مؤلفه شایسته‌خواهی، شایسته سنجی، شایسته‌گزینی، شایسته‌گیری، شایسه‌گماری، شایسته‌داری و شایسته‌پروری برای مدل شایسته‌سالاری شناسایی و تأیید شد. 18 شاخص با 5 مؤلفه آموزش، کارراهه شغلی، ارزیابی عملکرد، انضباط و نظام پاداش برای مدل بهسازی منابع انسانی شناسایی و تأیید شد. همچنین 8 متغیر تعهد سازمانی، جامعه‌پذیری، توانمندسازی، انعطاف‌پذیری، توان تصمیم‌گیری، انگیزش، نظارت و اخلاق کاری بعنوان متغیرهای میانجی مدل شناسایی گردید. نتیجه گیری: بنابراین شایسته سالاری یک فلسفه و نگرش مدیریتی است که در آن منابع انسانی با توجه به تلاش و توانایی ذاتی شان در جایگاه خود در نظر گرفته می شوند.

واژگان کلیدی
: بهسازی منابع انسانی، نظام اداری، شایسته‌سالاری

منابع و مآخذ مقاله

- حقیقیان، م.، و بیانی، پ. (1394). عوامل موثر بر شایسته سالاری در سازمان (مطالعه موردی: بانک کشاورزی). اولین کنفرانس بین المللی حسابداری، مدیریت و نوآوری در کسب و کار.

- خائف الهی، ا. ع.، رجب زاده، ع.، و لاجوردی، ا. (1388). ارایه ی مدل بهسازی منابع انسانی با تأکید بر نقش فنآوری های نوین. پژوهش‌های مدیریت منابع انسانی، 5، 1-22.

- دركي، ر.، جهانيان، ر.، و ساعي ارسي، ا. (1392). بررسي عوامل موثر در ايجاد و تقويت تعهد سازماني مديران مدارس آموزش و پرورش استان البرز. علوم رفتاری، 16، 67-82.

- ریانی، ج.، و پورکیانی، م. (1393). بررسی رابطه شایسته سالاری و اثربخشی سازمانی در دانشکده های علوم پزشکی شهرستان کرمان: با تاکید بر نقش مدیریت منابع انسانی. دومین همایش ملی مدیریت کسب و کار.

- شیخ اسماعیلی، س؛ حسنی، ک و نرگسی، س (1394) شایسته سالاری ادراک شده مدیران و توانمندسازی شناختی کارکنان، دوره ۲۸، شماره ۱، صفحات ۱۱۷-۱۴۰.

- شيرزادي، محمدرضا؛ ضيايي، محمدصادق؛ رزقي شيرسوار، هادي، جليلي، سودابه (1397) مدل شايسته سالاري مديران مراكز آموزش‌های علمي كاربردي و مهارتي وزارت جهادكشاورزي، فصلنامه پژوهش مديريت آموزش كشاورزي، شماره 46، ص 107-124.

- کردستانی، غلامرضا. (1387). بررسی میزان شایسته سالاری کارشناسان در بخشدولتی: سازمان‌های دولتی استان قزوین. مطالعات مدیریت (بهبود و تحول)، 15(57)، 33-52.

- گيوكي، ا؛ منظري ت، ع؛ سلاجقه، س؛ شيخي، ا (1397) طراحي مدل شايسته سالاري در نظام آموزش عالي با توجه به نقش ميانجي رهبري خدمت گزار، فصلنامه پژوهش در نظام‌های آموزشي، سال دوازدهم، شماره 40، صص 691-710.

- مرادی بک باغلو، علی و حسین رحیمی کلور، (۱۳۹۷)، بررسی و رتبه بندی شاخص‌های نظام شایسته سالاری در انتصاب استانداران استان اردبیل، چهارمین کنفرانس بین المللی مدیریت، کارآفرینی و توسعه اقتصادی، تاکستان، موسسه آموزش عالی تاکستان.

- معمارزاده، غ.ر، نجف بیگی، ر، عباس زاده، ی. (1391). تبیین مدل ارتقاء شایسته سالاری و عوامل مرتبط با آن در وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی. مدیریت بهره‌وری، 5(20)، 35-58.

-

- Bernardin, H. J. (2003). Human Resource Management. An Experiential Approach (3rd Ed., p. 163 – 91). New York: McGraw-Hill.

- Cargile, A. C., Mao, Y., & Young, S. L. (2019). What’s hard work got to do with it? Diversity course impact on meritocracy beliefs and dialogue about race. International Journal of Intercultural Relations, 68, 13–25.

- Chang, S., Morahan, P. S., & Magrane, D., et al. (2016). Retaining faculty in academic medicine: The impact of career development programs for women. Journal of women's health, doi:10.1089/jwh.2015.5608

- Cook, T. J. (1995). Performance measurement: Lessons learned for development management. World Development, 23(8), 1303-1315.

- Jahromi, M. B., & Mirjafari, S. A. (2015). The relationship between meritocracy with job satisfaction and productivity workers welfare administration Fars province. International Journal of Biology, Pharmacy and Allied Sciences, 4(10), 238-245.

- Castilla, E. J., & Benard, S. (2010). The paradox of meritocracy in organizations. Administrative Science Quarterly, 55, 543–576.

- Green P.C. (1999). Building robust competencies: Linking human resource systems to organizational strategies. San Francisco, Calif: Jossey-Bass.

- Mirabelle. R. J. (1997). Everything you wanted to know about competency modeling. Training and Development. August, 73-77.

- Pearlson, G. D. (2018). Resting State Brain Patterns, Cognitive Ability, and Meritocracy. Biological Psychiatry: Cognitive Neuroscience and Neuroimaging, 3(10), 824–825.

- Scully, M. A. (1997). Meritocracy. In P. H. Werhane and R. E. Freeman (Eds.), Blackwell Encyclopedic Dictionary of Business Ethics (p. 413–414). Oxford: Blackwell.

- Wu, C., & Tang, Q. (2019). Reward meritocracy or nepotism: The case of independent financial advisors -appointed by Chinese listed companies. China Journal of Accounting Research.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.