palette
طراحی الگوی مربی گری کارآفرینانه در شرکت های کوچک و متوسط (مطالعه مورد: صنعت دارویی )

چکیده

هدف:مربی‌گری کارآفرینانه به عنوان یک پشتیبانی کننده افراد به منظور تقویت و توسعه مهارتهای آنان از طریق یادگیری کارآفرینانه جهت شناسایی و تشخیص فرصتها است، بر همین اساس مدلهای متعددی جهت تسهیل در فرایند مربی‌گری ارائه شده است، اما دانشی که بتواند الگو و مدل جامعی از این پدیدهمربی‌گری کارآفرینانه را ارائه دهد، محدود میباشد. هدف تحقیق طراحی یک مدل نظامند و مفهومی از مربی‌گری کارآفرینانه ارائه شده است که مقوله های کلیدی این سازه را نشان میدهد.
روش:روش تحقیق توسعه ای - کاربردی و گردآوری داده ها کیفی است. در این تحقیق از روش نمونه گیری هدفمند و به طور مشخص از تکنیک گلوله برفی، تعداد 16 مصاحبه نیمه ساخت یافته با مدیران ارشد و کارشناسانی که درگیر مربی‌گری در کسب و کارهای کوچک و متوسط بودند، صورت پذیرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش کدگذاری باز و محوری استفاده شده است.
یافته ها:تجزیه و تحلیل پژوهش نشان دهندهی استخراج بالغ بر 212 خرده مقوله از مصاحبه ها و نیز احصاء 48 مقوله فرعی و 8 زیر مقوله اصلی و 7 مقوله اصلی است که عبارتند از: اهداف پایه و پیشرفته، ویژگی های متربی(ویژگی های کارآفرینی، عمومی شخصیتی)، ویژگی های مربیان (دانش و مهارت های مربی‌گری، خصوصیات شخصیتی، توانایی ها، مساله گشا) شرایط سازمانی(ساختاری، مدیریتی، فرهنگی)، اقدامات مربی‌گری کارآفرینانه (مفاهیم مشترک دوطرف، وظایف مربی، وظایف متربی)، نتایج و دستاوردها (مزایای فردی؛ توسعه فردی، دانش و مهارت، خودباوری و خودآگاهی و مزایای سازمانی؛ ایجاد شرکتهای جدید، بهبود و توسعه محصولات و خدمات) میباشند.
نتایج:مقولههای که قالب مدل مربی‌گری کارآفرینانه را تشکیل میدهند عبارتند از: اهداف پایه(تغییر نگرش، کاهش تعارضات) و اهداف پیشرفته(تفکر خلاقانه، جانشین پروری، بهبود و اصلاح واحدها، افزایش بهره وری)، ویژگی های متربی(انگیزه قوی،اشتیاق، صداقت، یادگیری، ریسک پذیری، تحمل ابهام)، ویژگی های مربیان(مهارت ارتباطی، همدلی، سوالات چالشی، شنونده خوب، انعطاف پذیری در راه حل ها، در دسترس بودن، محرم، مشارکت در ایده ها)، شرایط و الزامات سازمانی(شناسایی فرصت ها، کاهش فرایندها، حمایت از ایده ها، دسترسی به منابع، بکارگیری افراد خلاق، شایسته سالاری)، اقدامات مربی‌گری(حس مسئولیت، تعامل دوطرف، همراستا بودن اهداف، تقویت اعتماد به نفس، شفاف سازی)، نتایج و دستاوردها( شناخت نقاط قوت و ضعف، ایجاد واحدهای جدید، توانایی حل مسائل، پرهیز از ناامیدی، افزایش کیفیت و کمیت خدمات) می باشند.

واژگان کلیدی
شرکت های کوچک و متوسط، مربی‌گری، مربی گری کارآفرینانه، متربی کارآفرینانه، اقدامات کارآفرینانه و پیامدهای کارآفرینانه

منابع و مآخذ مقاله

حبیبی، زهره (1391)، بررسی نقش سازو کارهای مربی‌گری غیر رسمی بر پیشرفت زنان در شرکت ها راه آهن جمهوری اسلامی ایران. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه مدیریت تهران.

عزیزی، محمد و علی گودرزی (1395)، شناسایی شایستگی های کلیدی مربیان کسب وکار، فصلنامة توسعة کارآفرینی، دوره 9، شمارة 2: 317-336.

فتحی واجارگاه،کوروش؛ خراسانی، اباصلت و سمیه دانشمندی(1393). بررسی و تبیین مدل مربیگری درآموزش منابع انسانی براساس نظریه داده بنیاد. مدیریت فرهنگ سازمانی. دوره 12، شماره 3: 398-375.

موعظی، علیرضا و سیدعلی اکبراحمدی. (1392). شناسایی عوامل موثر بر ایجاد سازمان مربی گرا. فصلنامه مطالعات مدیریت. سال 23: 161-185.

Audet, J. & Couteret, P. (2012). Coaching the entrepreneur: features and success factors. Journal of Small Business and Enterprise Development, 19(3), 515-531.

Audet, J. & Cauteret, P. (2013). Le coaching entrepreneurial: spécificités et facteurs de succès. Journal of Small Business § Entrepreneurship, Vol.18, pp. 471-489.

Ben Salem, A. & Lakhal, L. (2016). Entrepreneurial mentoring: how to be modeled?. Journal of Management Development , https://doi.org/10.1108/JMD-12-2016-0292.

Blumberg, K. (2014). Executive coaching competencies: a review and critique with implications for coach education. http://Doi.org/10.1002/jpoc.21143

Bozer, G., & Joo, B. (2016). The effects of coachee characteristics and coaching relationships on self-awareness in executive coaching. International Leadership Journal, 7(3), 36–58.

Crompton, B.M., Smyrna’s, K. X. & Bi, R. (2012). The effect of business coaching and mentoring on small-to-medium enterprise performance and growth. Ph.D. thesis, RMIT University, Melbourne, Australia.

De Haan, E., Duckworth, A., Birch, D., & Jones, C. (2013). Executive coaching outcome research: The contribution of common factors such as relationship, personality match, and self-efficacy. Consulting Psychology Journal: Practice & Research, 65(1), 40–57.

Gan, G. & Chong, C. (2015). Coaching relationship in executive coaching: a Malaysian study, Journal of Management Development Vol. 34 No. 4.

Jean, E. & Audet, J. (2013). The effect of mentor intervention style in novice entrepreneur mentoring relationships. Mentoring & tutoring: partnership in learning, 21(1), 96-119.

Jean, E., & Audet, J. (2012). The role of mentoring in the learning development of the novice entrepreneur. International Entrepreneurship and Management Journal, 8(1), 119-140.

Karlsen, T. & Berg. M. (2016). An evaluation of management training and coaching Journal of Workplace Learning, Vol. 24 No. 3.

Kiu lee, Y. & Sue-Chan, C. (2016). the effect of coaching styles on undergraduate students’entrepreneurial intentions and creativity.Journal of Small Business Management, vol. 54, pp. 187-209

McKevitt, D. & Marshall, M. (2015). The legitimacy of entrepreneurial mentoring, International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research, Vol. 21 Iss 2 pp. 263 – 280.

Memon, J. Kamariah, R. (2015). Mentoring an entrepreneur. https:// doi.org/10.1177/2158244015569666

Mihiotis, A. (2016). Coaching: from challenge to opportunity, Journal of Management Development, Vol. 35 Iss 4.

Poulsen, K. (2013). Mentoring programmes: learning opportunities for mentees, for mentors, for organisations and for society, Industrial and Commercial Training, Vol. 45 Iss 5 pp. 255 – 263.

Rekalde, I. Landeta, J.(2015). Determining factors in the effectiveness of executive coaching as a management development tool, Management Decision, Vol. 53 Iss 8.

Rosha, A.(2015). Peculiarities of manifestation of coaching in organizations. doi: 10.1016/j.sbspro.2013.12.930

Saadaoui, S. (2015). Evaluating the role of coaching on developing entrepreneurial self-efficacy. European Journal of Business and Social Sciences, Vol. 3, No. 11,

Sepulveda, A. (2017). Coaching and mentoring in higher education: a step by-step guide to exemplary practice Coaching: An International Journal of Theory, Research and Practice, DOI:10.1080/17521882.2017.1310121.

Sonesh, S. C., Coultas, C. W., Marlow, S. L., Lacerenza, C. N., Reyes, D., & Salas, E. (2015). Coaching in the wild: Identifying factors that lead to success. Consulting Psychology Journal: Practice and Research, 67, 189–217.

Terjesen, K. Sullivan, R. (2000). Eentrepreneurial learning and mentoring. International Journal of Entrepreneurial Behaviour & Research Vol.6 No.3.

Wu, C.F. (2016). The relationship between business ethics diffusion, Knowledge sharing and service innovation. Management Decision, Vol. 54, No. 6, pp. 1343-1358.

Xiao, s. & liu, F.(2016). The Effect of Entrepreneur Mentoring and its Determinants in the Chinese Context. https://doi.org/10.1108/MD-07-ت2016-0477.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.